تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود

تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود
تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود

تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود: در شرکت هایی با مسئولیت محدود، ممکن است شرکا قصد گرفتن تصمیماتی در رابطه با موضوعات مخلتفی در شرکت داشته باشد. در ثبت شرکت با مسئولیت محدود، شرکا حق تصمیم گیری در رابطه با شرکت را دارند. این موضوعات می تواند در رابطه با اعطای اختیاراتی به مدیر جهت انجام برخی امور، تغییر و انتخاب مدیر جدید، تصمیم در رابطه با تقسیم سود شرکت و یا تصویب ترازنامه شرکت باشد.

تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود

تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود معمولا بصورت شروایی انجام می شود. با توحه به قانونی که در این زمینه تصویب شده است، هر شرکتی با مسئولیت محدود که شرکای آن از 12 نفر بیشتر باشند، باید دارای هیئت نظارت باشند و سالی یک بار مجمع عمومی شرکا را تشکیل دهند. تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود باید در مجمع عمومی باشد، اما در صورتی که تعداد شرکای آن شرکت کمتر از 12 نفر باشند، نیاز به تشکیل مجمع عمومی نیست و تصمیم گیری ها طبق توافق دیگر شرکا می تواند شکل دیگری نیز داشته باشد.

تصمیم گیری در مجمع عمومی

قوانین خاصی در محل تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود وجود ندارد ولی حین ثبت شرکت و ایجاد اساسنامه، می توان به آن اشاره کرد. اگر در مراحل ثبت شرکت هم در اساسنامه به این موضوع اشاره نشده باشد، مدیر می تواند این محل را تعیین کند. معمولا محل مجمع در مرکز اصلی شرکت تشکیل می شود اما مدیر اجباری به رعایت این رویه ندارد و می تواند محل دیگری را برای آن مشخص کند.

همچنین اساسنامه یک شرکت می تواند برای هر یک از شرکا این حق را به جای گذارد که اگر هیئت نظار مدیر اقدام به دعوت از مجمع عمومی نکرد، یی از شرکا می تواند این دعوت را مبادرت کند. در این صورت اگر در اساسنامه نیز اشاره ای به این موضوع نشده باشد، اکثریت آرا در مورد دعوت از مجمع عمومی ضروری است و شرکا به تنهایی نمی توانند چنین دعوتی داشته باشند. بطور مختصر و کلی می تواند گفت که تنها حقی که یک شریک در نظارت بر شرکت دارد، در قانون تجارت آمده است که شامل شرکت با مسئولیت محدود هم می شود. به شکلی که فرصت لازمه برای مقدمات آن وجود داشته باشد.

در قوانین تجارت شرایط شکلی مشورت اعضا مشخص نشده است. ولی اگر در دعوت نامه، دستور جلسه مشخص شده باشد، جز درمورد آن نمی توان تصمیم گیری نمود. همچنین ماده 107 قانون مقرر می کند که هر یک از شرکا به نسبت سهمی که در شرکت دارند، دارای رای هستند. مگر این که اساسنامه ترتیب دیگری را در این شرایط مقرر کرده باشد. در ماده 106 قانون نیز آمده است که تصمیمات باید به اکثریت حداقل دارندگان نصف سرمایه اخذ شود. در صورتی که در بار اول این اکثریت حاصل نشود، باید تمام شرکا مجدد دعوت شوند.

تصمیم گیری خارج از مجمع عمومی

اگر شرکتی که فاقد مجمع عموی باشد(به این شکل که شرکا از 12 نفر کمتر باشند و شرکا برای آن هیئت نظار مشخص نکرده باشند)، باید دید که تصمیم های راجع به شرکت چگونه اخذ می شوند. در شرایط مشابه، قانون تجارت ترتیب خاصی برای آن ترجیح نداده است ولی در ماده 106 آمده است که هر شریک نسبت به سهمی که در شرکت داراست، دارای رای می باشد.

در این مورد نیز در ثبت شرکت با مسئولیت محدود می توان در اساسنامه آن مقررات خاصی را مشخص کرد. به همین ترتیب رای گیری می تواند بصورت حضوری یا غیر حضوری توسط نماینده به حتی مکاتبه ای صورت بگیرد. بطور مثال مدیر می تواند تصمیمات خود را به شکل پرسش برای شرکا مطرح کند و در قبال آن ها پاسخ بله یا خیر دریافت کند. در این صورت پرسش های مطرح شده توسط مدیر در تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود واضح و صریح باشند و شرکا پاسخ خود را امضاء کنند. پس از بررسی آنها، مدیر می تواند آن ها را صورت جلسه کرده و براساس رای اکثریت، تصمیم گیری کند.

در صورت نیاز به وکیل پایه یک دادگستری در رابطه با رسیدگی به امور تصمیمات جمعی در شرکت با مسئولیت محدود، با ما تماس بگیرید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *